tag:blogger.com,1999:blog-306832832011-04-21T14:01:54.109-07:00ஒரு வரம்பு மீறும் இளைஞனின் எண்ணங்கள்விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1160719614735357702006-10-12T23:04:00.000-07:002006-10-12T23:06:54.746-07:00<p><strong>866 நாட்கள்</strong></p> <p>இது என்ன கணக்கு 866 நாட்கள். இன்றோடு 866 நாட்களாகின்றது அந்த வீட்டிற்கு சென்று. நாளைக்கு அந்த வீடு இருக்கும் நான் இருக்க மாட்டேன். புதிதாக வேறு வீட்டிற்கு செல்கின்றேன். வேலைக்கு சேர்ந்த 10வது நாள் இந்த வீட்டிற்கு போயாச்சு. இது தான் முதல் மாற்றம். வழக்கமா இத்தனை நாள் ஒரே வீட்ல திருமணமாகாத இளைஞர்கள் தங்குவது ரொம்ப அதிசயம் தான். அதுவும் இல்லாம அறைவாசிகள் மாறிட்டே இருப்பானுங்க. இந்த வீட்டில் அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை.</p> <p>ம்ம்ம்..இரண்டு மூனு நாளா ஒரே பீலிங்ஸா இருக்கு. கண்ணா இதற்கெல்லாம் போய் சென்டி ஆகலாமான்னு புத்தி சொன்னாலும் மனசு கேக்க மாட்டேங்கிது. அப்படியே பழசெல்லாம் நினைவுக்கு வருது. ரீவைண்ட். இந்த வீடு நிச்சயமா ஒரு விஷயத்தில மறக்கவே முடியாதுங்க. எனக்கும் ஏதோ எழுத வரும்னு புரிய வெச்சது இந்த வீடு தான். ஒரு புத்தகம் எழுதி முடிச்சுட்டேன். பல்வேறு சிந்தனையை தூண்டிவிட்டது இதே வீடு தான். எம்புட்டு புத்தகம் படிச்சி இருப்பேன். தீவிர வாசகனாக உருவாக ஒரு களத்தை அமைதியை ஏற்படுத்தியது இதே வீடுதாங்க.</p> <p>யாரும் இல்லாத சமயத்தில் சிலரு சாமிகிட்ட பேசுவேன்னு சொல்லுவாங்க. கொடுத்து வைச்சவங்க. நான் அறையில் மாட்டி இருக்கும் சே, பிடல் கேஸ்ட்ரோ, பாரதியார் கிட்ட பேசுவேன். கவிதைகளை படிச்சு காட்டுவேன்.கேள்வி கேட்பேன். லூஸாடா நீன்னு நினைக்கறீங்க. அப்படி தான் எனக்கும் தோனுது. ஆனா அவர்களிடம் பேசும் போது நிறைய சக்தி பிறக்கும், ஒரு உத்வேகம் வரும், நம்பிக்கை வரும். அவங்க வரலாறு பேச்சுகள் ,படிச்சு, என் கேள்விகளுக்கு அவர்கள் பதில் என்னவாக இருக்கும் என நானே பதிலும் செல்லிடுவேன். எப்படியும் இவங்களும் என்னோட புது வீட்டுக்கு வந்துவிடுவாங்க.. <img src="http://vizhiyan.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":-)" class="wp-smiley" /> </p> <p>மறக்க முடியாத கணம்னு சொன்னா…ஆங்..என் கல்லூரி தோழிக்கு (நேசித்த காரணத்தால்) திருமணம் நடந்தது. அன்று இரவு நான், நிலவு, இருட்டு மூவரும் வெகு நேரம் அமைதியா இருந்தோம். மாடி படிக்கட்டுகளில் உட்கார்ந்து தேம்பி தேம்பி அழுதேன். இப்ப நினைச்சா அட நானா அதுன்னு தோணுது. அது என்ன உணர்வுன்னு இன்னும் புரியவில்லை. ஆனா நல்லா இருந்தது. சரவணன் வந்து என்னடான்னு கேட்டான். அவன் தோள் ஆறுதல் கொடுத்தது. அதன் பிறகு என்னைக்கும் அதை நினைத்து வருத்தப்படவில்லை. வாழ்கையில் இன்னும் எத்தனையோ இருக்குன்னு இன்னும் வேகமா கிளம்பிட்டேன்..</p> <p><span></span>எங்களோட சுமார் ஒரு வருடம் பூவண்ணன் என்ற நண்பனுடைய அத்தை வீட்டில் தங்கி சமைத்து கொடுத்து மற்றொரு அம்மாவா பாத்துகிட்டு இருந்தாங்க. சாப்பாட்டுக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. வரவனுங்க போரவனுங்க எல்லாம் அடப்பாவிங்களா இப்படி ஒரு கொடுப்பினையான்னு கண்ணு வெச்சிட்டு போனாங்க. ஏழு மாதம் முன்னர் அத்தை வேறு ஒரு சொந்தக்கார வீட்டிற்கு சென்று விட்டார்கள். மீண்டும் சாப்பாட்டுக்கு அலையோ அலைன்னு அலைச்சல்.வார இறுதியில் சரவணா அல்லது சுரேன் பிரியாணி செய்வானுங்க பாருங்க..பேசாம கேட் அடிக்கிறது விட்டுட்டு பிரியாணி கடை ஆரம்பிச்சிடலாம். அருமையா இருக்கும்..</p> <p>எங்க நட்பை பத்தி ஒரு வார்த்தை இரண்டு வார்த்தை எல்லாம் எழுத முடியாது. அது காவியம். கலாட்டாங்கள், கல்லூரி நாட்களை அசைபோடுவது, ஓட்டுவது, வெள்ளி இரவுகளில் சி.டி போட்டு படம் பார்த்தது, சின்ன சின்ன சண்டைகள், சனி மாலை டீ சமோசா, லீட்டர் லிட்டரா பாசம், அடிதடி, அதிசயமா காலை நேர வாக்கிங், பந்தங்களின் வருகை, திட்டுக்கள், அறிவுரை கொடுத்தது வாங்கியது, விளையாட்டு..இப்படியே….</p> <p>வாழ்வின் எல்லா அங்கத்திலும் எல்லோருக்கும் மாற்றம் ஏற்படுத்திய நாட்கள் இந்த அறையில் நடந்தது. எனக்கு மட்டும் இல்லை. எல்லோருக்கும் தான். இப்ப லால்பகதூர் சாஸ்திரி நகரில் இருந்து மடிவாளாவிற்கு மீண்டும் வருகின்றேன். சரவணா அவன் கட்டிய வீட்டிற்கு தம்பியிடன் செல்கிறான். நேத்தாஜி தில்லி பறக்கிறான். நான் கே.பி மட்டும் தான்.புதிய வீடு, புதிய நட்பு வட்டாரங்கள், புதிய அனுபவங்கள்..</p> <p>காலம் மாற்றத்தை கொடுத்துட்டே இருக்கு. மாறுதலை ரசிக்க கத்துக்கனுங்க.அடுத்த நொடியில் என்ன ரகசியம் இருக்குன்னு யாருக்கு தெரியும்…?</p> <p>இதை எழுது முடிச்சிட்டு இன்னும் பீலிங்ஸ் ஆகிடுச்சு..</p> <p>பீலிங்ஸ்சுடன்</p> விழியன<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-116071961473535770?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152781967090834682006-07-13T02:06:00.000-07:002006-07-13T02:12:47.096-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4945/1251/1600/photokavithai2.0.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4945/1251/320/photokavithai2.0.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115278196709083468?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152688210005720572006-07-12T00:08:00.000-07:002006-07-12T00:10:10.013-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4945/1251/1600/photokavithai1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 344px; height: 216px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4945/1251/320/photokavithai1.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115268821000572057?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152680537116051122006-07-11T22:01:00.000-07:002006-07-11T22:02:17.130-07:00<div><span style="font-size:85%;"><strong>முதல் மதிப்பெண்..</strong></span></div> <div><span style="font-size:85%;"><br /> "கண்ணா நீ தான் வகுப்பிலேயே முதல் மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டும்"</span></div> <div><span style="font-size:85%;">"என் பையன் தான் வகுப்பிலேயே முதல் மதிப்பெண்"</span></div> <div><span style="font-size:85%;">மதிப்பெண்கள் தான் வாழ்க்கையில் இலட்சியமாக போய்விட்டது இன்றைய சூழ்நிலையில். இந்த சூழல் எல்லா அந்தஸ்திலும் வியாபித்து இருக்கின்றது. முதல்மதிப்பெண் வாங்கியவன் மட்டும் தான் புத்திசாலியா? மற்றவர்கள் எல்லோரும் என்ன முட்டாள்களா? இப்படி கேள்விகள் ஒரு பக்கம். படிக்கத்தானே பள்ளிக்கும் கல்லூரிக்கும் போகின்றார்கள், அதில் அதிக கவனம் செலுத்தி முதல் மதிப்பெண் எடுப்பது தானே ஒவ்வொரு மாணவன்/மாணாவியின் கடமை. இது மற்றொரு பக்கம் இருக்கும் வாதம். </span></div> <div><span style="font-size:85%;"> </span></div> <div><span style="font-size:85%;"> இதில் இருவர் வாதமும் சரியே.புரிதலில் மட்டும் முரண்பாடுகள். முதல் மதிப்பெண் எடுப்பது மட்டும் கல்வியா? கல்வி என்பது என்ன? இதற்கான விடையை அவரவரே தீர்மானிக்கட்டும்.மனனம் செய்து பாடத்தை ஒப்பிப்பதா? இதுவும் ஒரு திறமை தான் அதில் ஐய்யமில்லை.பள்ளிகளில் இந்த பழக்கம் ஆசிரியர்களால் அதிகமாக ஊக்கப்படுத்துவதால் மாணவர்கள் வேறு வழியின்றி தவிக்கின்றனர்.பாட புத்தகத்தை தாண்டி ஏதும் பயில மறுக்கின்றனர். இன்று எத்தனை மாணவர்களுக்கு நூலகங்களுக்கு சென்று வாசிக்கும் பழக்கத்தை ஏற</span><wbr><span style="font-size:85%;">்படுத்தி உள்ளனர். ஆசான்களும் ஊக்கப்படுத்துவதில்லை, வீட்டில் பெற்றோர்களும் அதற்கு வழிமுறை செய்வதில்லை. இதை கேட்கபோனால் ஒருவர் மற்றவர் மீது விரல் சுட்டும் பணியே நடக்கும். </span></div> <div><span style="font-size:85%;"> </span></div> <div><span style="font-size:85%;"> நல்ல மாற்றமாக பல பாலக பள்ளிகளில் மதிப்பெண் அளிக்கும் முறை மாற்றப்பட்டு உள்ளது.இதன் மூலம் படிக்கும் போது ஏற்ற தாழ்வுகள் மறையும்.ஒரு வகுப்பில் அறிவில் சிறந்த மாணவன் இருக்க கூடும், அதற்காக அவன் புராணமே பாடிக்கொண்டிருந்தால் சாதாரண மாணவனின் மனம் எத்தனை காயப்படும். சுட்டி மாணவனை தனியாக அழைத்து பாராட்டலாம், அது அவனுக்கு உற்சாகம் அளிக்கும்.வகுப்பிலே பாராட்டுதலே கூடாது என்று கூறவரவில்லை ஆனால் அதே சமயம் அந்த பாராட்டு எவர் மனதிலும் காயத்தை,ஏற்படுத்த கூடாது. மாறாக தானும் சாதிக்க முடியும் என்கின்ற நிலை வரவேண்டும். அவனிடம் இருந்து மற்ற மாணவர்கள் கற்கின்ற கூழ்நிலையினை ஏற்படுத்த வேண்டும். </span></div> <div><span style="font-size:85%;"> </span></div> <div><span style="font-size:85%;"> நம் சமூக அமைப்பில் நன்றாக படித்தால் மட்டுமே நல்ல பையன்/பெண் என்கின்ற பார்வைகள் இருக்கின்றது. முதல் மதிப்பெண் எத்தனை பேர் எடுக்க முடியும்? அடுத்த கேள்வி அந்த முதல் மதிப்பெண் எடுக்கும் முறை சரியானதா என்று எழுகின்றது. இது ஒரு நீண்ட விவாதம். மதியை மதிப்பிடுவது மதிப்பெண்களா? <span></span><span></span></span></div> <div><span style="font-size:85%;"> </span></div> <div><span style="font-size:85%;"><strong>யார் சிறந்த மாணவன்?</strong></span></div> <div><span style="font-size:85%;"><strong></strong> </span></div> <div><span style="font-size:85%;"><strong> யார் நல்ல மாணவன்?</strong></span> </div> <div><span style="font-size:85%;"> </span></div> <div><span style="font-size:85%;">இரண்டும் வேறு வேறு கேள்விகள். </span><wbr><span style="font-size:85%;"> ஆனால் இரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்று கலந்து ஒரே கேள்வி போல காட்சியமைத்து</span><wbr><span style="font-size:85%;"> நம்மை குழப்புகின்றது.யார் ம</span><wbr><span style="font-size:85%;">ுதன்மையான மாணவன் யார் முதல் ம</span><wbr><span style="font-size:85%;">ாணவன் என்கின்ற கேள்விகள் முதலில் எல்லோர் மனதிலும் முளைக்கட்டும்</span><wbr><span style="font-size:85%;">. அதற்கான விடை தானாக கிடைக்க</span><wbr><span style="font-size:85%;">ும். </span></div> <div><span style="font-size:85%;"><br />--<br />விழியன்<br /></span></div><span style="font-size:85%;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115268053711605112?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152596931503354442006-07-10T22:48:00.000-07:002007-02-02T00:19:15.893-08:00<div><strong>வல்லுனர் குறிப்புகள் - 4</strong></div> <div><strong></strong> </div> <div>கன்னியை காணும் முன்னரலெல்லாம்</div> <div>தவறாமல் சில வினாடி</div> <div>கண்ணாடி முன்னாடி</div> <div> </div> <div>கண்ணன்களை காணும் முன்னரெல்லாம்</div> <div>யம்மாடி</div> <div>இத்தனை நேரமா </div> <div>கண்ணாடி முன்னாடி</div> <div> </div> <p> </p><div>கணினி கண்ட பின்னர்</div> <div>கண் ஆடி ஓடி</div> <div>கண் முன்னாடி வந்தது</div> <div>கண்ணாடி.</div> <div> </div> <div>-விழியன்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115259693150335444?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152503686503948712006-07-09T20:30:00.000-07:002006-07-19T16:02:32.796-07:00<div style="font-weight: bold;">பெங்களூர் வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பு - சந்திப்பு (2)</div> <div> </div> <div>இந்த வாரம் எதேர்ச்சையாக மூன்று முக்கியமான சந்திப்புகள் நிகழ்ந்தன. </div> <div>1. குவைத்தில் வாழும் கவிஞர் பாம்பாட்டி சித்தனுடன் சந்திப்பு (விரைவில் அலசி எழுதுறேன்)</div> <div>2. பெங்களூர் வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பு</div> <div>3. என்னை போன்ற பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களை வலையில் எழுதவைத்த முகுந்தை அவர்் வீட்டில் சந்தித்தது.</div> <div>(இதுவும் அடுத்த பதிவில் போடுகிறேன்)</div> <div> </div> <div>பத்து மணிக்கு சந்திப்பு என்றாலும் 9 மணிக்கே லால்பாக் காட்ன்ஸ் சென்று அங்கே மரம் செடி, அணில் காகம் எல்லாவற்றையும் புகைப்படம் எடுத்தேன். முதலில் <a href="http://konjamkonjam.blogspot.com">சுதர்சனை</a> சந்தித்தேன். அவருடைய அடையாளம் விட என் அடையாளம் ரொம்ப சிம்பிளா சொல்லிட்டேன். குண்டா ஒருத்தன் கழுத்தில் கேமராவோட ஜிப்பா போட்டுகிட்டு இருப்பேன் ,அது தான் நான் என்று அலைபேசியில் தெரிவித்தேன்.பிறகு மகாலிங்கம் (எங்க ஊர்க்காரர். தீவிர வாசகர்்) எங்களை அடையாளம் கண்டுகொண்டார். <a href="http://raasa.blogspot.com">கொங்கு ராசாவும</a>் <a href="http://vibagai.blogspot.com">விபாகையும்</a> வந்து சேர்ந்தனர். ஒன்றாக சென்று ஒரு மரத்தடி நிழலை கண்டுபிடித்தோம்.</div> <div> </div> <div>ஒரு அரைமணி நேரத்தில் அனைவரும் வந்து சேர்ந்தனர். வந்திருந்தவர்கள் பட்டியல்.<br />பிராணி <a href="http://pranni.blogspot.com">பிரகாஷ்</a>்,<br /><a href="www.harimozhi.com">ஹரி அண்ணா, </a><br /><a href="http://iyappan.blogspot.com">ஐயப்பன்</a>,<br /><a href="http://ilavanji.blogspot.com">இளவஞ்சி</a><br />ஷைலஜா<br />சத்தி பிரபா<br /><a href="http://classical-music-review.blogspot.com">லலிதா ராம</a>்<br /><a href="http://raamcm.blogspot.com">ராமசந்திர மூர்த்தி</a><br />எழிலரசு<br /><a href="http://andaiayal.blogspot.com">அருள்செல்வன்</a><br /><a href="http://www.mugunth.tmailblogs.com">முகுந்தராஜ்</a><br /><a href="http://bhars18.blogspot.com">பாரதி சுப்பிரமணியம்</a><br /><br />சிறப்பு விருந்தினராக சிவகாசியில் இருந்து திருமதி <a href="http://mathibama.blogspot.com">திலகபாமா</a> அவர்கள் வருகை புரிந்தனர்.்<br /><br />முதலில் அனைவர் பற்றிய அறிமுகம் நடந்தது. அறிமுகத்திற்கு முன்னரே சூடான சுவையான விவாதங்கள் துவங்கிவிட்டது :-)<br /><br />'ஐம்பூதங்கள்' என்ற தலைப்பில் கவிதை வாசிப்பும், தேடல் என்ற தலைப்பில் அனைவரும் ஓரிரு வார்த்தைகள் பேசினர்.(அதற்கென்று வணக்கம் நன்றி மட்டும்சொல்லவில்லை. :-)<br />என் முறை வந்த போது அழகாக ஜகா வாங்கிவிட்டேன்். ஷைலஜா அவர்கள் என் புத்தகத்திற்கு 'தோழியே உன்னை தேடுகிறேன்' புத்தகத்திற்கு எழுதிய விமர்சனத்தை மட்டும் வாசித்தேன். (சிக்கிரம் உங்கள் விமர்சனத்தை இடுங்கள் நண்பர்களே)<br /><br />நிறைய புதிய அனுபவங்கள், கருத்து பரிமாற்றம்.<br /><br />மதிய உணவினை எங்கள் இதய தெய்வம் ஷைலஜா அவர்கள் புண்ணியத்தில் உண்டோம். பிறகு திலகபாமா அவர்கள் எடுத்த குறும்படத்தை பற்றி கூறினார். அந்த குறும்படம் விரைவில் இணையதளத்தில் வெளிவரும்.<br /><br />ஐயப்பன் சின்ன விளையாட்டு நடத்தினார். மூன்று மணியளவில் அனைவரும் கலைந்து சென்றனர்.<br /><br />நானும் விபாகையும் ஏழு மணி வரை தோட்டத்தில் சுற்று திரிந்தோம். நிறைய சேதிகளை பரிமாறிக்கொண்டோம்.<br /></div> <div> </div> <div>நமக்கு வலைப்பதிவர்கள் அதிகம் தெரியாததால் சந்திப்பில் அதிகம் பேச முடியவில்லை.இனிமேல் யாரையும் சும்மா விட போவதில்லை :-)<br /></div> <div><br />--<br />விழியன்<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115250368650394871?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152269727777346042006-07-07T03:53:00.000-07:002006-07-11T02:55:27.796-07:00<em><span>என் பேரு சஞ்சய் சரக்குசாமி<br /><br />என்னோட பொழுதுபோக்கு,தொழில் இரண்டும் சரக்கு தான்.<br /><br />என்னோட இலட்சியம் இந்தியாவில இருக்கிற எல்லா சரக்கையும் அடிக்குறது தான்.<br /><br />முடியாதுன்னு நினைக்கிறீங்களா?<br /><br />கண்டிப்பால என்னால முடியும்<br /><br />தன்னம்பிக்கைக்கு தலைகனத்திற்கும் ஒரு பெக் அளவு தான் வித்தியாசம்.<br /><br />என்னால எல்லா சரக்கையும் ராவா அடிக்க முடியும்ன்னு சொல்றது தன்னம்பிக்கை<br />என்னால மட்டும் தான் ராவா அடிக்க முடியும்ன்னு சொல்றது தலைக்கனம்.<br /><br />கஷ்டப்பட்டு குடிச்சா வாந்தி தான் வரும்..<br />இஷ்டப்பட்டு குடிச்சா தான் கிக்கு வரும்..<br /><br />(இணையத்தில் சுட்டதுங்கோ..)<br /><br />-- <br />விழியன்<br /></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115226972777734604?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152183052137689012006-07-06T03:49:00.000-07:002006-07-11T21:08:53.650-07:00<div> <div> <div><strong>கருவறையே கல்லறையாக..</strong></div> <div> </div> <div>அய் ஜாலி,<br /><br /><div> </div> <div>இன்னும் ஒரு மாதத்தில் இந்த அழகிய உலகை காண குட்டிகரணம் அடித்து வெளி வரப்போகிறேன். எட்டு மாசமாகி என் அம்மா வயிற்றிலேயே இருக்கிறேன். எத்தனை பாசமானவள் என் தாய், அட எல்லா தாயும் தான். நான் உள்ளே இருக்கும் போதே இத்தனை கனிவாக, பாசமாக பார்த்துக்கொள்கிறாளே இன்னும் நான் வெளியே வந்து தவழ்ந்து, சிரித்து, அழுது, பேசி, ஆடி,பாடி, ஓடி விளையாட ஆரம்பித்துவிட்டால். அம்மாடி எத்தனை பூரிப்பாள் இவள். </div> <div> </div> <div><br />இன்னும் ஒரே மாதம் தான், விடியலின் அழகை ரசிப்பேன்.சாரலின் இனிமையை ரசிப்பேன், மெல்லிசையை கேட்பேன், உலக இசைகளில் மூழ்குவேன்,கவிதைகள் பல படிப்பேன், தமிழை ருசிப்பேன், தமிழ் இன்பத்தை பருகுவேன், மேகத்தை காண்பேன், மழையில் நடுவே வானில் அவதரிக்கும் வானவில்லை காண்பேன், தூரலில் நனைவேன், தூரத்து மலையை படம்பிடிப்பேன். ஓவியம் கற்பேன், எனது அருமை அம்மாவை வரைவேன். இன்னும் ஏராளமான ஆசைகளுடம் நான் வெளிவரப்போகிறேன்.. </div> <div> </div> <div>அம்மா உங்களுக்கு ஒரே ஒரு சின்ன வேண்டுகோள் தான். நான் இருக்க போவது எத்தனை நாட்கள் தெரியவில்லை. எனக்கு முன்னர் நீங்களோ உங்களுக்கு முன்னர் நானோ இந்த அழகிய உலகை விட்டு பிரிந்துவிடுவோம் கூடியவிரைவில். அதற்கு முன்னர் ஆனந்தமாக இருப்போம். உங்கள் கண்ணில் இருந்து கண்ணீரே வரக்கூடாது. என் கண்ணிலும் நீர் வராமல் பார்த்துக்கொள்வீர்கள். என்ன அம்மா செய்ய உங்களுக்கு பக்குவம் இருக்கும் அழாமல் இருப்பீர்கள், எனக்கு ஏது பக்குவம் கருவறையில் இருந்து இன்னும் மனிதர்கள் எவரையும் பார்க்கவில்லையே. </div> <div> </div> <div><br />எனக்கு ஒன்று மட்டும் புரியவில்லை அம்மா, நான் ஏதாவது தவறு செய்துவிட்டேனோ? எனக்கு ஏன் இந்த தண்டனை? உங்களுக்கு ஏன் இந்த தண்டனை? நினைத்தால் அழுகை அழுகையா வருகின்றது தெரியுமா. எங்கே அழுதால் உங்கள் குடத்தில் நீர் நிரம்பி உங்களுக்கு கருவறையில் பிரச்சனை வந்துவிடுமோ என பயமா இருக்கு, அதனால கண்ணீரை நான் வெளியே விடுவதில்லை. உள்ளுக்குள் அடக்கி கொள்கிறேன்.என்னை நல்ல குழந்தை என சொல்லுங்கள் அம்மா, அது எனக்கு ஆனந்தம் தரும். என் செல்ல அம்மா நீங்கள்.. </div> <div> </div> <div><br />என் சின்னஞ்சிறிய காது புதிதாய் வளர்ந்த சமயம் ,அப்போது தான் அந்த இடி செய்தி என் காதில் விழிந்து. அப்பா ஏன் இப்படி செய்துவிட்டார்.ஏன் தவறான இடங்களுக்கு சென்றார். சென்றவர் பாதுகாப்பாகவாவது இருந்திருக்க வேண்டாமா? இப்படி கொடிய நோயை நமக்கும் கொடுத்துவிட்டாரே. கொஞ்ச காலம் முன்னர் கண்டுபிடித்து இருந்தாலாவது என்னை மட்டும் காப்பாற்றி இருக்கலாம் என மருத்துவர் சொன்னார், இது தான் நான் கேட்ட முதல் செய்தி. யாருக்கும் இந்த தரணியில் மீண்டும் இப்படிப்பட்ட கொடுமை நிகழ கூடாது அம்மா. <script><!-- D(["mb","<font></span><font></span><font></span>பாவம் ஏது அறியாத நீங்க கூட இப்படி பட்ட நிலைக்கு வந்துவிட்டீர்கள்.தினமும் நீங்கள் புழுங்கி புழுங்கி அழுவது உலகிற்கு வேண்டுமானால் தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் உங்களுக்குள்ளே வசிக்கும் எனக்கு தெரியாமல் எப்படி இருக்க முடியும். \n</div>\n<div> </div>\n<div>திருமணம் நடக்கும் முன்னர் கணவனும் மனைவியும் ஏன் இரத்த பரிசோதனை செய்து கொள்ள கூடாது அம்மா? இது மற்றவர் மீது இருக்கும் நம்பிக்கைக்கு பாங்கு விளைவிக்கும் என நினைக்காமல் வரப்போகும் அடுத்த தலைமுறையையாவது காப்பாற்றலாம் அல்லவா? திருமணம் முடிக்கும் தன் துணைக்காவது ஏதும் வராமல் காப்பாற்றலாம் அல்லவா? இந்த நோய் தவறான முறையில் மட்டும் வருவது அல்லவே. \n</div>\n<div> </div>\n<div>இப்படிக்கு,</div>\n<div>மரணத்தில் வலியோடு பிறக்கப்போகும் பல ஆயிரம் குழந்தைகளில் ஒன்று</div></div></div></div>",1] ); D(["mb","<div><font>\n<div><font>\n<div><font>\n<div>\n<div><br /></div></div></span></div></span>--<br />விழியன்<br /><a>http://vizhiyan.wordpress.com</a> </div>\n</span></div>",0] ); //--></script> பாவம் ஏது அறியாத நீங்க கூட இப்படி பட்ட நிலைக்கு வந்துவிட்டீர்கள்.தினமும் நீங்கள் புழுங்கி புழுங்கி அழுவது உலகிற்கு வேண்டுமானால் தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் உங்களுக்குள்ளே வசிக்கும் எனக்கு தெரியாமல் எப்படி இருக்க முடியும். </div> <div> </div> <div>திருமணம் நடக்கும் முன்னர் கணவனும் மனைவியும் ஏன் இரத்த பரிசோதனை செய்து கொள்ள கூடாது அம்மா? இது மற்றவர் மீது இருக்கும் நம்பிக்கைக்கு பாங்கு விளைவிக்கும் என நினைக்காமல் வரப்போகும் அடுத்த தலைமுறையையாவது காப்பாற்றலாம் அல்லவா? திருமணம் முடிக்கும் தன் துணைக்காவது ஏதும் வராமல் காப்பாற்றலாம் அல்லவா? இந்த நோய் தவறான முறையில் மட்டும் வருவது அல்லவே. </div> <div> </div> <div><br />இப்படிக்கு,</div> <div>மரணத்தில் வலியோடு பிறக்கப்போகும் பல ஆயிரம் குழந்தைகளில் ஒன்று</div></div></div></div> <div><span class="sg"> <div><font> </span><div><font><font> </span></span><div><font><font> </span></span><div><font><font><br /></span></span></div></div></div><font><font>--<br />விழியன்<br /></span></span></div></span></div><font><font> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115218305213768901?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152160221919711062006-07-05T21:27:00.000-07:002006-07-05T21:30:21.926-07:00<span style="font-weight: bold;">அந்திம வார்த்தைகள்..</span><br /><br />நாள் குறித்தாகிவிட்டது..<br />கடைசியாய்..<br />வாழ்ந்த வாழ்வின் நினைவலைகள்.<br />வளமான காலங்கள்..<br />வருத்திய சோகங்கள்..<br />வந்து போன வசந்தங்கள்…<br />எல்லாம் முடிந்தது..<br />இதோ<br />ஆயுதங்கள் தயார்.<br />ஆட்களும் தயார்<br />உயிர் பிரியும் வலியுடன்<br />சிரித்தபடி மறித்தது<br />வெட்டுபவன் வார்த்தைகள் கேட்டு<br />"ச்சே என்ன வெயில் என்ன வெயில்"–<br /><br />விழியன்<br /><br />இந்த கவிதை <a href="http://keetru.com/literature/poems/vizhiyan.html">கீற்றில்</a>் வெளிவந்துள்ளது. எனது முந்தைய கதைகள் வேறு வேறு வலைத்தளங்களில் வெளியானாலும், என் கவிதை வெளியானது இதுவே முதல் முறை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115216022191971106?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152158701994895592006-07-05T21:04:00.000-07:002006-07-05T21:05:02.003-07:00<p><strong>மாயை உலகத்திலே..</strong></p> <p>அலுத்து ஓயும் நேரத்தில்</p> <p>தேடியவை தூரத்தில்..</p> <p>பசியால் கண்கள் சொருகி நிற்க</p> <p>சஞ்சரிக்க ஓரிடம் கிட்டியது</p> <p>தேடும் விடயம் கிட்டலாம்</p> <p>உணவும் கிடைக்கலாம்..</p> <p>யாரும் இல்லா சமயத்தில்</p> <p>ஏற்பாயோ எனை?</p> <p>பச்சை பசுமையில்..</p> <p>கண்கள் கொள்ளை போனது</p> <p>உச்சி தலையில் சூரியன் நிற்கையில்</p> <p>நீர் நீங்கா ரகசியமென்ன?</p> <p>தூரம் குறைந்து அருகினில் செல்ல</p> <p>இதுவும் பொய் பூவோ?</p> <p>வருந்தியது வண்டு..</p>-விழியன்<br /><p><br /></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115215870199489559?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152102385958633122006-07-05T05:26:00.000-07:002006-07-05T05:26:25.960-07:00<span style="font-size:100%;"><strong style="font-weight: normal;">ெபங்களூர் தமிழ் வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பு</strong></span> <p><span style="font-size:100%;"> நாள் - ஜூலை 9,2006 (ஞாயிறு)</span></p> <p><span style="font-size:100%;"> இடம் : லால் பாக் கார்டன்ஸ்</span></p> <p><span style="font-size:100%;"> நேரம் : காலை 10 மணி முதல் மதியம் 2 வரை (உங்கள் விருப்பம் தான்)</span></p> <p><span style="font-size:100%;"> பங்குகொள்ள விருப்பமுள்ளவர்கள் ஒரு நாள் முன்னராவது <a href="mailto:iyappan_k@yahoo.com" target="_blank"><strong><em><span style="color: rgb(51, 102, 170);">iyappan_k@yahoo.com</span></em></strong></a></span><span style="font-size:100%;"> அல்லது <a href="mailto:umanaths@gmail.com" target="_blank">umanaths@gmail.com</a></span><span style="font-size:100%;"> என்னும் முகவரிக்கு மின்னஞ்சல் செய்து தங்கள் வரவை தெரியப்படுத்தவும். </span></p> <p><span style="font-size:100%;">சந்திப்பின் இடையே சின்ன சின்ன விவாதங்களும் இருக்கும்.</span></p> <p><span style="font-size:100%;">1.வலைப்பதிவுகளின் வரலாறு (புதிய வலைப்பதிவர்களுக்கு ஏதுவாக இருக்கும்)</span></p> <p><span style="font-size:100%;">2. வலைப்பதிவுகள் ஏன், அதன் எதிர்காலம்?</span></p> <p><span style="font-size:100%;">3. வலைப்பதிவுகள் வலிமை என்ன? அது இன்னும் என்ன விஷயங்களை வலுவாக செய்யலாம்?</span></p> <p><span style="font-size:100%;">4. வலைப்பதிவுகள் எப்படி சாதாரண மனிதனை சென்றடைய போகின்றது. அச்சில் வெளிவர என்ன வாய்ப்புலள் உள்ளது?</span></p> <p><span style="font-size:100%;">இதுவரை எழுத்துக்கள் மூலம் மட்டுமே சந்தித்த நாம்,நேரிலே சந்தித்து, உரையாடி, தமிழ் பேசி, விளையாடி மகிழ்வோம்.</span></p> <p><span style="font-size:100%;">நேரில் சந்திக்க காத்திருக்கிறோம்.<br /></span> <span style="font-size:100%;">–<br />விழியன்</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115210238595863312?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152102094509849292006-07-05T05:21:00.000-07:002006-07-05T05:21:34.510-07:00<p><strong>வல்லுனர் குறிப்புகள் - 3</strong></p> <p> </p> <p>வண்ணங்கள் நடுவே பானைகள்</p> <p>வழிந்தோடும் வெண் பொங்கல்</p> <p>நா இனிக்கும் கரும் கரும்பு</p> <p>வீதியெங்கும் நேர்த்திக் கோலங்கள்</p> <p>சூரியனுக்கு படையல்</p> <p>இலை முழுக்க பொரியல்..</p> <p>அடுத்த முறையாவது</p> <p>"ப்ராஜக்ட் டெலிவரி" குறுக்கிடாமல்</p> <p>ஊருக்கு போகனும்..</p> <p>திரையகத்தில் போலியாய் ரசித்ததை</p> <p>நிஜத்தில் சொந்தங்களோடு ரசிக்கனும்.</p> <p> </p> <p>-விழியன்</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115210209450984929?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30683283.post-1152102069749275822006-07-05T05:20:00.000-07:002006-07-05T05:21:09.750-07:00<div class="entry"> <p><strong>வல்லுனர் குறிப்புகள் - 2</strong></p> <p><strong></strong> </p> <p><strong>"ஹலோ கேன் ஐ ஹெல்பு யூ"</strong></p> <p><strong></strong> </p> <p>பதிவேட்டில் செல்லமுத்து</p> <p>அம்மா வாயால் செல்லா</p> <p>அப்பாவிற்கு முத்து</p> <p>சேக்காளிகளுக்கு ஓய்</p> <p>அழைப்புகள் சுகமாய்</p> <p> மனதோடு தைத்தது</p> <p>ஏனோ அலுவலகத்தில் அழைக்கும்</p> <p>"மார்க் சாமுவேல்"</p> <p>மனதில் உதைத்தது </p> </div> - விழியன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30683283-115210206974927582?l=vizhiyanpakkam.blogspot.com' alt='' /></div>விழியன்http://www.blogger.com/profile/08688635806901114446noreply@blogger.com0